Türkiye’de
polis, asker vs. bu ülkede istenmeyen misafir olduğumuzu her seferinde yüzümüze
vuruyor. Sağ olsun.
Az önce
başıma gelen bi olayı yazacam ve sanırım sizler de bu konuda bana hak
vereceksiniz.
Siyasi
sebeplerden hapis yatmış ve geçtiğimiz ay tahliye olan kuzenimle arabayla
gidiyoruz.
Yolda polis
çevirmesi var. Ara sokaktan e-5 ‘e çıkan bi yol orası ve orda çevirme olması
cidden garip.
Araçların bi
kısmını durduruyorlar sadece. Neyse bizi de durdurdular.
Kimlikleri istediler,
verdik. GBT lerimize baktılar. Benimkinde bişey yok, kuzen eski hükümlü.
“şu
arabanızı bir stop edermisiniz?” dedi polis. Kuzenin olduğu tarafa gitti
“ üzerinde
bişey var mı?” dedi. “kesici delici
falan bişeyler var mı?”
Kuzen yok deyince arabayı aramaya başladı. Bagajı
açtı ilk yardım çantasına falan baktı- onun içinde küçük bi makas vardı ki
delil olarak alır diye ödüm koptu ama almadı- koltuk altlarına varana kadar her
yer i aradı, üzerlerimizi aradı, bişey bulamayınca da gönderdi bizi.
Şimdi sabahın
5 inde belediye başkanlarının kapısının kırılarak evlerinden çocuklarının
yanlarından alındığı, polisin vekile “ben devletim” diye diklendiği bi ortamda
bu olay çok basit kalır farkındayım. Lafı bile olmaz bunun. Lakin benzer zihniyetin,
Kürt siyasi bireye nasıl yaklaştığını, nasıl potansiyel suçlu gördüğünü görmek
açısından anlatmak istedim.
Herkes arabasında
oturup güler yüzle muamele görürken bizim buna maruz kalması tesadüf değil
sanırım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder